Welkom bij IPRR, centrum voor opleiding en praktijk in de psychotherapie

De vierjarige opleiding in systeempsychotherapie is erkend door de Belgische Vereniging voor Relatie- en Gezinstherapie en Systeeminterventie vzw (www.bvrgs.be) en beantwoordt aan de criteria van de Belgische Vereniging voor Opleiders in Systeempsychotherapie vzw.

Het IPRR is lid van de Training Institute Chamber van de European Family Therapy Association.

Het basisreferentiekader dat binnen het IPRR wordt gehanteerd is het systeemdenken. Binnen dit kader situeren wij ons vooral in de meer samenwerkende (H. Anderson e.a.) en appreciërende (P.Lang, E. McAdam e.a.) benaderingen. Daarnaast menen we dat een exploratie van de samenhang en het verschil van de diverse richtingen in de psychotherapie een winst aan waarde, kracht en rijkdom tot gevolg heeft.

De praktijk van de hulpverlening baseert zich op:

de persoon van de therapeut
Elke opleideling krijgt, in zijn traject en proces, de mogelijkheid zichzelf te ontplooien. Centraal in dit proces staat de transgenerationele analyse van zijn gezin en de betekenis hiervan voor de wens tot systeempsychotherapeut opgeleid te worden.

Hoe men, vervat in het construct van het gezin, zichzelf en de werkelijkheid creëert en ervaart en wat dit betekent voor het mandaat van systeempsychotherapeut te willen zijn. Wat zijn mogelijke kwaliteiten en valkuilen.
Er wordt gewerkt met diverse groepspsychotherapeutische methodieken; psychodrama, sculpting, metaforen en systeemanalyse.

zijn basisfilosofie, construct van de werkelijkheid
De ontwikkeling van een persoonlijke mensvisie in de hulpverlening staat centraal. Hulpverlening is niet altijd problemen oplossen, maar ook dikwijls een context van nieuwe betekenissen, zingevingen en relaties creëren.

Hulpverlening is zoekende in beweging zijn. Het is in contact staan met en zich bezinnen over wetenschappelijke, sociale, filosofische en metafysische thema's.

zijn technische vaardigheden
Het is niet de bedoeling de hulpverlener op een technisch standpunt t.o.v. psychotherapie te plaatsen. Het gebruik en de waarden van technieken situeren zich in de context van het voorafgaande, namelijk de persoon van de therapeut, zijn geschiedenis en zijn basisfilosofie.

Technieken worden op een impliciete wijze aangeleerd, zodat ze gaan behoren tot het evident therapeutisch arsenaal van de hulpverlener.